Themadag CD&V - senioren over "Armoede, armoededrempels en hoe die weg werken" op de dag van verzet tegen extreme armoede


dinsdag, 17 oktober, 2017
Themadag CD&V - senioren over "Armoede, armoededrempels en hoe die weg werken" op de dag van verzet tegen extreme armoede

Themadag CD&V – senioren over “armoede, armoededrempels en wat er aan te doen” op 17 oktober 17, de dag van verzet tegen extreme armoede

De CD&V – senioren organiseren precies op de dag van verzet tegen extreme armoede een themadag over armoede met daaraan gekoppeld een actie van ‘soep op de stoep’.

Als deskundig inleider kwam professor emeritus Jozef Pacolet aan het woord. Hij schetste het beland en de sterkte van de sociale zekerheid en verduidelijkte de pensioenproblematiek. De volledige presentatie vindt u hier beneden.

Jozef Pacolet begint met de stellen dat we een goeie en sterke sociale zekerheid hebben en dat we dat zo moeten en kunnen houden. We zijn immers 3 tot 4 keer rijker dan toen we geboren werden.

De zogenaamde problematiek van de betaalbaarheid van de pensioenen kan opgelost worden door een aantal maatregelen nl. het verhogen van de pensioenleeftijd. Dit zorgt ervoor dat de uitgaven voor pensioenen gerelateerd aan het BBP niet sterk zal stijgen. In 1990 was het aandeel van de pensioenen 12% van het BBP; in 2060 zal dit 13% zijn. Het armoederisico voor gepensioneerden daalt, maar blijft toch steken op 13%. Werklozen hebben 45% kans om in armoede te raken. Hier moet iets aan gedaan worden! De inkomensgarantie voor ouderen echter ligt onder de armoedegrens en eigenlijk is dit onaanvaardbaar.

Dhr. Pacolet besluit met het volgende: stop alle middelen die er nu naar de 2de en 3de pensioenpijler gaan in de 1ste wettelijke pensioenpijler zodat iedereen van een waardig pensioen kan genieten.

Dan volgt er een half uurtje middagpauze waarin we onze ‘soep op de stoep’ actie houden. Deze bracht 186€ in het laatje dat we zullen overmaken aan welzijnszorg.
Tijdens het namiddaggedeelte kwamen Mieke Van Hecke en Cindy Franssen aan het woord.

Mieke Van Hecke, voorzitter van de Beweging van mensen met een laag inkomen en kinderen, getuigt over de ervaringen die ze opdoet in contact met mensen in extreme armoede. Deze armoedeorganisatie biedt geen materiële hulp, maar werkt men rond een aantal thema’s. Wanneer men gesprekken heeft met mensen in armoede, maakt men letterlijke weergave van wat de mensen vertellen. We zitten zo vol voordelen dat we geneigd zijn hun verhaal te kleuren, een eigen connotatie te geven.

Momenteel bereikt deze organisatie ‘witte armoede’, dus enkel mensen die allochtoon en blank zijn.

Er zijn een 50 tal jongeren tussen de 15 en 25 jaar die in extreme armoede leven en die de organisatie trachten te begeleiden en een stem te geven.

Uit al deze contacten en ervaringen stelt Mieke Van Hecke dat echt armoedebeleid start door 2 basishoudingen: een diepe grondige verontwaardiging over mensen in extreme armoede enerzijds en anderzijds empathie opbrengen voor de mensen in armoede. Daarbij moeten we dankbaar zijn dat wij niet in de situatie zitten die armoede veroorzaakt; dat brengt nederigheid. We moeten respect opbrengen voor mensen in armoede.

In Gent werkt men aan 3 domeinen waar op wordt ingezet om een dam te werpen tegen armoede:

-       

Op het vlak van onderwijs heeft de stad Gent 25 mensen aangesteld als brugfiguur tussen de scholen en de kansarme mensen

-       

Op het vlak van wonen moet er meer gebeuren: de helft van de jongeren in extreme armoede zijn dakloos. Het is niet eenvoudig om met een leefloon een sociale woning te betalen. Wanneer men met een aantal mensen wil samenwonen, dan daalt het leefloon. Hier is dus zeker nog beleidswerk te verrichten om mensen een respectabele woning te bieden.

-       

Het beleid moet er een prioriteit van maken om rechten die mensen hebben ook automatisch toe te kennen. Heel wat mensen missen een aantal rechten, premies, tegemoetkomingen. Dit kan perfect voorkomen worden door een automatische toekenning van rechten wat in deze digitale wereld toch mogelijk moet zijn.

Mieke besluit met het volgende: mensen komen in armoede omdat ze in een situatie verzeild raken die armoede veroorzaakt. Armoede is geen persoonlijkheidskenmerk!

 

Vervolgens komt Cindy Franssen, Vlaams Volksvertegenwoordiger voor CD&V, aan het woord? Zij schetst dat er in Vlaanderen 650.000 mensen die leven in armoede. 400.000 hiervan behoren tot de groep niet-actieven met name mensen jonger dan 17 jaar en mensen die ouder zijn dan 65 jaar. In die groep zijn er ook 90.000 mensen die werken, de ‘working poor’.
Een aantal beleidsuitdagingen om armoede aan te pakken zijn onder meer:

-       

Inzetten op kinderarmoede waarbij er pro-actief moeten werken naar gezinnen

-       

Inzetten op de 3 W’s: Wonen, werken en welzijn

-       

De digitale kloof aanpakken

-       

De gezondheidskloof dichten

-       

Onze drie pijlers scherp stellen; de sociale zekerheid, de sociale bijstand en de sociale versterking

 

-       

De vermogensongelijkheid aanpakken

Documenten